2 Günlük Güneş :)

Güneş 2 günlük

Bursa Acıbadem Hastanesi ,26.08.10

GÜNEŞ DOĞDU!

Kemal Güneş Özyürek artık aramızda :)

Bebek Şekerleri :)

Annemle bebek şekerlerimizi kendimiz yapmaya karar vermiştik. Zaten bu malzemeleri aldığımız gün maceralar başlamıştı. ama şimdiye kadar her şey keyifli anılar olarak kaldı :) annemle sistemli bir şekilde buzdolabı kalemlerimizi süslemeye başladık. Bu arada 24 Ağustos'ta bebeğime kavuşuyorum!! :))

Güneş Özyürek : 24.08.2010

Hastane Çantası

Doğuma sayılı günler kaldı ve ben artık çantamı hazırlasam iyi olur. Önceden hazırladığım "bavul" u boşalttım çünkü Acıbademde benim bütün temel ihtiyaçlarımı karşılayacaklarmış. Bana sadece kendiniz için gecelik getirin, bebeğinize hiç bir kıyafet almasanız da olur biz giysilerini buradan veriyoruz dediler. ayrıca benim doğum sonrası ihtiyacım olacak her türlü kişisel ihtiyacımı, kulaç çöpümü bile onlar sağlıyormuş. Güzel bir haber :) Çantamda bebeğim için de bir takım koydum yine de. Ayrıca ona bir örtü aldım ve çantamın içinde en çok elektronik aletler ve şarjları yer kaplıyor.

Hayat Kurtaran Yastık!

Hamileliğimin başından beri yatağımda her geçen gün farklı bir yastıkla bir taraflarımı desteklemeye başladım. İlk başlarda sadece bir bacak arası yastığım vardı. Sonraları sırt desteği ve göbek altı desteğine ihtiyaç duymaya başladım.  Ayrıca reflümsü bir şey yüzünden daha yüksek yatmak için boynuma da yastık desteği yapmam gerekti. Yatakta 6 farklı yastık, ben, koca göbeğim ve eşim pek kıpırdayacak yer bulamıyoruz. Gerçi ben 1 aydır Bursa'da kalıyorum. Tek başıma, pardon yastıklarımla birlikte uyuyorum. Fakat bu gelişinde eşim öyle bir yastık getirdi ki, 10 kaplan gücünde bir yastık bu! Doğumdan sonra da emzirme yastığı olarak kullanacağım!

          

Bursa Acıbadem'de huzur!

Kaldığım oda çok konforlu. Hemşirelerim çok tatlı. Doktorum çok ilgili. Onca sıkıntıdan sonra çok şükür ediyorum böyle günler de gördüm. Acıbadem Hayat Sigortası sayesinde bu gibi acil durumlarda hiç ücret ödemiyoruz. Kadın doğum paketim sayesinde de Acıbadem Hastanesinde bedava doğuracağım.

Korkulu Anlar!

Annem ve teyzemle bebek şekerleri için malzeme arayışına girdik. Aradık aradık ve sonunda bulduk. Buzdolabı için kalem süslemek istiyordum. Zar zor koca eskişehir'de Esnaf Sarayının alt katında bir dükkanda şeker süsleme malzemeleri bulduk nihayet. Ama o günün akşamı birden sancılandım. Oldukça şiddetli sancılar nedeniyle  doktorum Mesut Taşkeli'yi aradım. kendisi en yakın hastanenin aciline gitmemi söyleyince Anneme yakın olan Zübeyde Hanım Kadın Doğum Hastanesi'ne gittik. Deli bir ebe beni azarlaya azarlaya muayne etti. Korkunçtu. Ağlaya ağlaya NST'ye bağladı ve düzenli ve yüksek sancılarım olduğunu, açılmamın da 2,5 cm olduğunu doğumun başladığını söyleyince şoka girdim. Henüz 33. haftadaydım ve premature bir bebek annesi olmayı hiç düşünmemişti. Hazırlıksızdım. 

Hastanedeki nöbetçi olan doktor şansıma Mine İnan'dı. ancak o bir operasyonda olduğu için o sancılarla sivri sinek dolu bir odada beklemek zorunda kaldım. Mine hanım çok tatlı ve yumuşaktı. Benim yatmam gerektiğini ve bebek için ciğer geliştirici iğneler yapılması gerektiğini ayrıca da geciktirmek için 33 saatlik bir  ilacı damardan serum içinde almam gerekiyordu. 5 kişilik bir odaya çıkarıldım. Kadınların hepsi yurdum insanıydı. Bir tanesi kendi iteğiyle evinin rahatını bırakıp doktor kontrolünde olmak istediği iin yatıyordu ve şok oldum. Kız daha 1 yaşındaydı ama 35 gösteriyordu. aynı şekilde 22 yaşında olduğunu duyunca dibim düşen bir kadın daha vardı ki kadına 2 kere abla dedim :D sonra yaşımı duyunca odanın 2. en yaşlısı olduğum için abla denen ben oldum :)

Oda sivri sinek kaynıyordu. Evren bana eşyalarımı getirdiğinde yanında esenmat da getirmiş sağolsun bir nebze içim rahat etti. Ama vızırtılar sürekli kulağımdaydı. Nasıl olur ya yeni doğan ünitesinde sivrisineklerin varlığını nasıl engelleyemezler. Korkunç geldi. Burada bebeğini doğuranlar tamamen şans eseri sağlıklı bebek doğurup bebeklerine mikrop bulaşmadan evlerine gidiyor sanki. 

Saat 12'yi geçmişti ve odadakiler hala anlamadığım konulardan konuşuyor, televizyonda saçma sapan bir şey izliyorlardı. Sesi de sonuna kadar açıktı. Eh dedim içimden madem geceyi burada geçireceğim bari geçimli olayım. Muhabbetlerine katıldıkça kadınların hepsiyle aramızda uçurumlar olduğunu farketmem 2 dakikamı aldı.  Hiç biri hamilelikle ilgli bir kitap ya da dergi okumuyordu. İnternetten bile araştırmadıklarını kanıtladılar. Ayrıca da hepsinin iç karartıcı batıl inançları vardı. Saçlarımı kestirdiğim için biri 17 dakika süren bir vaaz verdi. Nefret ettim odadan ama dedim içimden onlar da anne olacak ve saygılı olmam lazım. Katlanmalıyım. Neyse ilerleyen saatlerde biri sızdı ve horlamaya başladı. Uykum hiç yok, okuduğum kitaptan hiç bir şey anlamıyordum. Ben de PSP açtım SUDOKU oynamak için.  O beni biraz oyaladı. Saat 2'yi geçerken inanılmaz bir kalp çarpıntısı başladı bende. Odadakiler yavaş yavaş kıçlarını dönüp uyumaya başladılar ama benim kalbim resmen kulaklarımda atıyordu. Sanırım burada hakkın rahmetine kavuşacağım dedim içimden. Gelen giden bir hemşire de yok derdimi anlatayım...

Yaklaşık 2 saat çektiğim işkeceden sonra dayanamadım 4 gibi ayağa kalktım. Serumumla ayaklarım titreye titreye koridora çıktım hemşire aradım kimse yok! Hiç birini bulamıyorum. O sırada yan odada doğum yapmış bir sürü kadın, bebeklerini emzirdikleri için odalarının ışığı yanıyordu. Girdim selam verdim, hayırlı olsun dedim. Kadınlar hep asık suratlı bezmiş gibiler, içimden geçirdim ya eşleri yanlarında değil çok üzücü :(   Ben burada doğurmak istemiyorum, bebeğime kavuştuğum ilk anlarda Evren'den ayrı kalmak istemiyorum, dedim içimden. 

O gece hayatımın en korkunç gecesiydi. Gözümden uyku akıyor ama yatak çok rahatsız, içeride sivrisinekler huzurumu kaçırıyor, kadının biri çok fena horluyor, çarşafın altındaki muşambanın kıvrılmış bir yeri ve kalçama batıyor, düzeltemiyorum da, bunlar yetmezmiş gibi taşikardi oldum! Ben 33 haftalık hamileyim ve bunların hepsini bir gece yaşamak çok ağır!

Sabah doktor visitesinde derdimi anlattım ve aldığım cevap çok gecikmiş bir bilgilendirmeydi. Bana verdikleri ilacın yan etkisi taşikardiymiş!!! Teşekkürler ya bilgi verdiğiniz için!

Hemen Evreni aradım! Beni çıkar buradan dedim. Hiç umrumda değil ne olacağı ama ben bu hastanede bebeğimi doğuramam. Prematüre bakım ünitesi olmadığından bebeğimi başka bir yere sevk edecekler ve ben yanında olamayacağım! Çok ağladım bunları düşündükçe ve Evren bei hastaneden çıkarıp eve getirdi ve ben hızlıca bir duş alıp bebek eşyalarıyla kendi eşyalarımı hızlıca hazırlayıp Bursa Acıbadem astanesine yola çıktık. biraz riskliydi çünkü doğurmak üzereymişim gece. Ne olursa olsun göze aldım dün geceden daha beteri olamaz! 

Sonunda Bursa'ya vardık ve ben çok mutluyum! Huzur burada! Hasta bakıcılar kesinlikle insan gibi davranıyor. Doktorum Şahin Zeteroğlu çok güvenilir ve iyi bir doktor. Onun gözetiminde gözlerimi rahat rahat yumabiliyorum... Tabi hemşirelerim de olağan üstüler! Hepsi işini çok iyi yapan tatlı insanlar!